Doğal Olanın Başarısı

İnsan hayatını iyileştirme çabasından hiç vazgeçmemeli. Kaç yaşında olursa olsun, hangi durumda olursa olsun, her zaman daha iyiye geçiş mümkündür. Ben de bu çerçevede çok çaba sarf ettim ve etmeye devam edeceğim inşallah. Zaman kullanımı, insan ilişkileri yönetimi, yetenekleri geliştirme, hedeflere ulaşma, olumsuzluklardan daha az etkilenme, para yönetimi, sağlık, maneviyat gibi alanlarda çok farklı teknikler denedim, deniyorum. Zaman zaman burada da süreç içerisinde vardığım çıkarımları paylaşıyorum. Geriye dönüp baktığımda en başarılı olan tekniklerin doğal olanlar olduğunu görüyorum. Doğallıktan kastım iyileştirme çabasını hayatın içine yedirmek.

Örneğin daha sağlıklı olmak için spor yapmanız gerektiğine karar verdiniz. Bunun için bir spor salonuna kayıt oldunuz. Bu yeterli değil. Spor salonuna gitmeyi bir şekilde hayatın rutini içerisinde uygun bir yere yerleştirmeniz gerekiyor. Normal şartlarda iş çıkışı spor salonuna gitmeye karar verdiğinizi düşünelim. O zaman şöyle bir süreç değişikliğine gitmeniz gerekiyor. Akşam tam mesai bitiminde işten çıkıp, servise binmekten vazgeçip, akşam evde yapacağınız planları biraz öteleyip, aç ve yorgun bir şekilde spor salonuna giderek bir saat spor için önü ve arkası dahil toplam iki saat ayırmanız gerekiyor. Yani akşam 7:00’de evde oluyorsanız, 9:00’da evde olmanız gerekiyor. Üstelik bunu haftada iki veya üç gün yapmanız gerekiyor. Var olan bir akışı bozdunuz. Doğal olmayan, zorlama olan bir süreç olduğu için yürümeyecektir. Spor yapmayı gerçekten kafaya koyduysanız ona uygun bir yer bulmanız gerekiyor. Ya da daha doğal bir spor bulmanız gerekiyor. Örneğin haftada bir gün iş çıkışı arkadaşlarla basketbol oynamak, hafta sonu bir gün koşu yapmak ve bir gün de evde spor yapmak gibi. Böyle olunca sporu rutin içine gömmek çok daha kolay oluyor. Üstelik sürüdürülebilir de oluyor. Uzun yıllar devam edebilecek bir formül ortaya çıkıyor.

Spor herkesin en az bir defa denediği bir konu olduğu için örnek olarak ele aldım. Diğer alanlarda da benzer bir durum var. Eğer hayatınızda bir alanda iyileştirme yapmak istiyorsanız, eylem planınızı günlük rutinin bir parçası haline getirebilecek şekilde yapın, böylece doğal olacaktır, doğal olan da başarılı ve sürdürülebilir olacaktır.

Yaşadığını Göster

Başlangıç şirketleri karınca gibidir. Karıncaların yerinde durmayan dinamik bir yapısı vardır.  Bu özellikleri çok ilgimi çeker. Diğer bütün hayvanlar “normal” şartlarda dururlar, herhangi bir değişiklik olduğunda kaçmaya çalışırlar. Ancak karıncalar farklıdır. Onlar hiç durmaz, sürekli hareket ederler. Bir değişiklik olduğunda ise zaten yoldadırlar ve en fazla yollarını değiştirirler. İşte başarılı başlangıç şirketleri karınca gibi olmalıdır. Sürekli aktif olmalı ve değişen şartlara anında tepki vermelidir. Büyük şirketler ise bitki gibidir. Şartların değişimine çok gecikmeli tepki verirler. Bir başlangıç şirketinin soluk alıp verdiği çevre çok değişkendir, eğer hayatta kalmak istiyorsa bu değişikliğe hızlı tepki vermeyi öğrenmeli hatta bir parçası haline getirmelidir.

Karıncaların bir başka özelliği de yılmaz olmalarıdır. Boylarından büyük nesneleri kaparlar ve sabırla, bıkmadan onu taşımaya çalışırlar. En sonunda da başarılı olurlar ve yeni işlere koyulurlar. Bir başlangıç şirketiysen karınca gibi ol, yaşadığını göster!

Geliştiren Anne-Baba

Kitap: Geliştiren Anne-Baba
Yazar: Doğan Cüceloğlu
Konu: Çocukları sahip oldukları potansiyelleri ortaya çıkaracak şekilde yetiştirebilmek için anne ve babaların bakış açıları nasıl olmalı?
Benim Notum:  4_star (5/5)


Çocuk yetiştirme konusunda anne ve babaların sahip oldukları kesin yargılar beni hayli şaşırtıyor. Çağımızın özgüveni yüksek ebeveynleri karşılaşılan her durumda çocuklara nasıl davranılacağı konusunda o kadar kendinden eminler ki bazen başkalarının çocuklarına müdahil olmaktan da çekinmiyorlar. İşin garibi bu muhteşem ailelerin fikirleri diğer muhteşem ailelerle de çelişebiliyor. Bu kadar çok saçmalığın havada uçuştuğu bir zamanda insan en azından ne konuştuğunu bilen birini dinlemek istiyor.

Her çocuk özeldir ama aynı zamanda her çocuk bir insandır. Çocuk yetiştirmede mutlak doğru yoktur fakat yer yüzünde yaşayan ve yaşamış olan milyarlarca çocuğu dikkate aldığımızda çocukların nasıl yetiştirileceği konusunda kayda değer bir enformasyonun olduğunu da kabul etmek gerek. Bize düşen bu enformasyondan doğru bilgiyi çıkarmaya çalışmak. Bazı ailelerin çocuk yetiştirmedeki ana akım yaklaşımları bir kenara bırakıp, tamamen sıra dışı yöntemler deniyor olması beni ürkütüyor. Elbette çocuk yetiştirme yaklaşımını sorgulamak önemli ama fazla deneysel bir yaklaşım bir insanın hayatını mahvedebiliyor ki bunun örnekleri çok.

Doğan Cüceloğlu bu alandaki önemli “uzman”lardan birisi. Geliştiren Anne-Baba kitabında makul ve akla yatkın bir bakış açısı sunuyor. Dediğim gibi mutlak doğru yoktur ve kitapta bahsedilenleri de bilimsel bir gerçek gibi düşünmemek gerekir. Yine de kitapta bahsedilenleri birebir uygulamaya çalışsanız bile çocuk yetiştirmede çok faydalı olacağını söyleyebiliriz. Benim açımdan çok sıra dışı bir bilgiyle karşılaşmadım ama daha önce karşılaştığım ve doğru olduğuna inandığım bazı kavramları hatırlamak, ne kadar önemli olduğuna kafa yormak ve tekrardan uygulamaya çalışmak açısından hayli faydalı bir kitap oldu. Kitapta yazılanları çocuklarıma uyguladığımda açıkça hissedilir olumlu gelişmeler gözlemleyebildim. Tabi zaman içinde insan öğrendiklerini unutabiliyor ama kitabın 178 sayfa olduğunu düşünecek olursak ara ara tekrar okumak ya da hızlıca göz atmak mümkün.

Kitaptan ilgimi çeken bazı noktaları paylaşmak istiyorum.

Continue reading

Bataklık

Zamanın birinde bataklığa düşmüş biriyle karşılaştım. Perişan bir durumdaydı, çırpındıkça batıyordu, artık kıpırdayamaz hale gelmişti. Tabi onu o halde görünce hemen yardıma koştum. Arkasında görece sert bir toprak vardı, “oraya doğru hareket et, oradan çıkabilirsin,” dedim ama adam bana inanmıyordu. Bir dal parçası buldum adama doğru uzattım. Elinin yetişmeyeceğini düşündüğünden olsa gerek elini uzatmaya çalışmadı. Dal parçasını adama biraz daha yaklaştırmak için çamurun içine daldım, dal parçası iyice yaklaşmıştı ama yine de adam elini uzatmaya çekiniyordu. Bu arada üstüm başım berbat olmuştu, hatta bir ara neredeyse ben de bataklığa düşecektim. Çamurdan çıkıp sağa sola koşturmaya başladım. Adamı kurtaracak bir şey arıyordum. Biraz sonra bir ip buldum, dalın ucuna bağlayıp adamın eline doğru attım. İp elinin üzerine düştü. “Tut çekiyorum,” dedim ama adam bana kızmaya başladı. “Bana akıl verme kardeşim, atacaksan yiyecek bir şeyler at, yoksa da git işine,” diye çıkıştı. Ne olduğunu anlayamamıştım. Adam bataklığın ortasındaydı ama bataklıktan çıkmak gibi bir derdi yoktu. Benden karnını doyurmak için yardım istiyordu. Adamla biraz daha konuştuktan sonra adamı kurtarmak için kendimi paralamakla hata ettiğimi anladım. Bataklıktan çıkmak için benim yardımımı istemiyor, belki de bataklıkta olduğunu bile kabul etmiyordu. Üstelik yardım etmeye çalıştığım için bana kızıyordu. Bu adam için neredeyse ben de bataklığa düşecektim. Bundan sonra bataklıkta olup da kurtulmak için yardım istemeyen birisine asla yardım etmemeye karar verdim.

Gel zaman git zaman yine bataklıkta olan birisiyle karşılaştım. Bu defa biraz temkinli yaklaştım ama bu adam yalvarıyordu. “Ne olursun beni kurtar, ölmek üzereyim, ne yap ne et beni kurtar.” Tamam dedim, bu adam için uğraşmaya, kirlenmeye, belki de hayatını risk etmeye değer. Hemen adamı kurtarmanın yollarını aramaya koyuldum.

“Kardeşim şu tarafa doğru gitmeye çalışsan belki oradan çıkarsın ben de yardım ederim,” dedim.

-“Orası çok tehlikeli iyice batarım,” dedi.

-“Tamam o zaman şimdi sana bir dal parçası uzatacağım unu tut.”

-“Dalı tutamam yarı yolda kırılırsa iyice batarım.”

-“Peki o zaman sağlam bir ip bulup atacağım seni çekerim.”

-“İp elimi ağrıtır sen buraya gelsen beni sırtına alsan, dışarı çıkarsan olmaz mı?”

-“Maalesef kardeşim, üstüm pis olur,” dedim ve oradan uzaklaştım.


Bataklığa düşen, yardım isteyen ama kurtulmak için çabalamayana da yardım etmemeye karar verdim.

Artık bataklığa düşen, yardım isteyen ve kurtulmak için gayret edene yardım ediyorum. Onlar için kirlenmeye değer. Geriye kalanlar mı, onlara selam deyip geçiyorum.


Canlı Kitap

Üniversite son sınıfta bitirme projesi yapmamız gerekiyordu. Proje arkadaşlarıyla şöyle bir karara varmıştık:

Madem bir proje yapacağız yapmaya, elimizden geldiğince iyi bir şey yapalım, belki ticari bir ürüne dönüştürürüz en kötü şartlarda iyi bir deneyim yaşamış oluruz, kaybedeceğimiz hiçbir şey olmaz.

Bu mottoyla yola koyulduk. Bitirme projesi kapsamında yapılabilecek konu ve teknik kategoriler belirlenmişti. Bunlar arasında en çok hoşumuza giden eğitim alanında üç boyutlu bir proje geliştirme başlığıydı. Biraz araştırmadan sonra Artırılmış Gerçeklik (AG) -Augmented Reality- konusunda çalışmaya ve bu alanda bir eğitim aracı geliştirmeye karar verdik. Biraz ön araştırma, çeşitli eğitimcilerle konuşma ve danışman hocamızın da yönlendirmesiyle AG ile fizik deneylerini yapmayı sağlayacak bir projeye başladık.

Continue reading

Beş Şehir

bes sehir
Kitap: Beş Şehir
Yazar: Ahmet Hamdi Tanpınar
Konu: Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul şehirleri özelinde hayatımızda kaybolan şeylerin ardından duyulan üzüntü ile yeniye karşı beslenen iştiyaktır.
Benim Notum:  4_star (4/5)

Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir kitabı Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul üzerine yazarın anılarının, gözlemlerinin ve düşüncelerinin yer aldığı özel bir kitap. Her bir şehir için yazılanlar kitaptan önce çeşitli dergilerde yayımlanmış, bu yazıların derlenmesiyle oluşturulan kitap sonraki yıllarda yazar tarafından tekrar elden geçirilmiş. Ahmet Hamdi Tanpınar Türkçe’yi çok iyi kullanan, seçtiği sözcüklerle duygularını okura hissettirebilen bir yazar. Kitap şehirlerden bahsederken tarihi geçmişine, mimarisine, toplumsal yapısına değinerek sistematik olmayan öznel bir inceleme yapıyor.

Continue reading

Uzun Vade

İnsan gerçekten de miyop bir canlı. Geleceği kestirmede çok kötü. Buna rağmen uzun vadeli planlar yapmak önemli. Eğer insan uzun vadeli planlar yapmazsa hayatın dalgaları arasında boğulabilir. Nereye gideceğiyle ilgili bir planı olanın kıyıya ulaşma ihtimali daha yüksek. Elbette geleceği düşünmek zor bir iş. İç güdüsel olarak, önündeki lokmaya odaklanmak, hele de çok lezzetliyse, hele de açsa reddedilmez bir teklif gibi görünüyor. Ancak sabır her şeyin başında geliyor. Her ne olursa olsun, eğer bir lokma çok kolaysa muhtemelen ondan uzak durman gerekebilir. Tabi dediğim gibi yapısal olarak insanın bu konularda zaafı var. Mesela kredi sistemini ele alalım.

Continue reading

Eldekileri İstemek

İnsanın sürekli mutluluğun peşinde koşması ama bir türlü yakalayamaması hep yaşanan bir hal. Hemen hepimiz için mutluluk hoş kokulu duman gibi bir şey, dışarda bir yerlerde duruyor, alıp eve getirmeye çalışıyoruz, çoğu zaman beceremiyoruz, becersek de evde durmuyor bir zaman sonra kaybolup gidiyor. Halbuki işler böyle olmak zorunda değil.

Continue reading

Will Smith’in Tesadüfi Olmayan Başarısı

Will Smith'e göre başarı
Talih, birçok insanın hayattaki başarısını açıklayan sözcük ama talihi kontrol etmek mümkün değil. Kontrol edemediğin bir parametre üzerine plan yapılamayacağı için basitçe talihsiz olduğumuzu varsayarak başarıyı ele alalım. Bu bağlamda Will Smith’in 10 başarı kuralı diye bir yazıya denk geldim. Kendisine ait böyle bir liste gerçekten var mı bilmiyorum muhtemelen gerçek değildir ama üzerinde konuşmaya değer. Bazı maddeleri buraya taşıyarak kendi yorumlarımı yazayım.

Continue reading

Çalışkanlık

Çalışkanlık nedir ya da ne olduğunu boşver kişi nasıl çalışkan olur? Birincisi kişinin bedenen hareketlenmesi gerekir. İkincisi kişinin boş şeylerle uğraşmayı bırakması gerekir. Üçüncüsü kişinin hiç durmaması gerekir. Tembellik bulaşıcı bir hastalık. Günlük rutin içerisine bir defa girdiğinde hemen diğer günlere de sıçrıyor. Onu oradan çıkarmak zor olabiliyor. Onun için tembellik yapmamak, araya boş gün almamak gerekiyor.

Continue reading